Zamek Sielecki w Sosnowcu

Historia tego obiektu sięga XIV wieku, a dokładniej roku 1361 kiedy to Abraham z Goszyc sprzedał Sielec Ottonowi z Pilczy obejmującego wtedy funkcję starosty ruskiego. Badania archeologiczne i inne dokumenty nie mówią nic o poprzednich właścicielach, ale zaznaczyć można, że wieś Sielec istniała na długo przed tym faktem – około połowy XIII wieku.

Dokumenty, które znaleziono potwierdzają istnienie zamku w roku 1430 r. gdy to w nich wspominano o miejscach obronnych – fortyfikacjach. Dowiedzieć się o tym można w momencie kiedy to pomiędzy Bodzantą z Sielca, a Korniczem Mikołajem (burgrabia) wybucha konflikt. Po sporze właścicielem zamku staje się Kornicz.

W wieku XVI zamek przechodzi na własność króla Kazimierza Jagielończyka w ramach odzyskiwania królewszczyzny. Zamek przeszedł do rąk kolejnego władcy Jagielonów czyli Jana Olbrachta, a następnie do kolejnego Aleksandra Jagielończyka. Po niedługim czasie zamek znów przejęła szlachta.

Kolejnym właścicielem zamku w XVI w był Hieronim Brenner, królewski probierca złota. Córka Brennera wyszła za Walentego Klajnera. Walenty zakupił majątek od Minorów Przybysławskich po czym przekazał go dzieciom Brennera. Minorowie z kolei weszli w posiadanie majątku w XVII wieku po czym w 1620 r. zamek został przebudowany przez Sebastiana Minora Przybysławskiego.

Do tego momentu nie wiadomo jak wyglądał omawiany obiekt. W późniejszym czasie zamek miałarchitekturę czteroskrzydłową z pięknym i przestronnym wewnętrznym dziedzińcem. Skrzydło zachodnie wyglądało identycznie jak po dziś dzień. Zamek został wzbogacony o wysokie wieżyczki w narożach budynku. Jedna wieżyczka pełniła rolę kaplicy aż do początków XX w. W skrzydle wschodnim zaś znajdowała się brama wjazdowa. Do dzisiaj zachowały się też arkady od strony dziedzińca. Całą budowlę okrążała popularna w tamtych czasach fosa. Kolejnymi właścicielami po Przybysławskich byli Modrzewscy.