| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 18 lipca 1880, Warszawa |
| Śmierć | 5 sierpnia 1956, Sosnowiec |
| Rodzice | Jan i Sabina z Regińskich |
| Edukacja | |
| Szkoła | Gimnazjum w Siedlcach |
| Studia | Wydział Prawny Uniwersytetu w Odessie (1906) |
| Zawód i funkcje | |
| Zawód | prawnik, adwokat, notariusz |
| Funkcje | senator (BBWR) 1930–1935; wicemarszałek Senatu od 9 XII 1930; członek Trybunału Stanu (od 1928); wiceprezes Naczelnej Rady Adwokackiej |
| Działalność społeczna | |
| Organizacja | Założyciel i prezes Związku Stowarzyszeń Przyjaciół Wielkiej Warszawy (do 1936) |
| Partia | BBWR; skarbnik Partii Pracy (1930) |
| Rodzina | |
| Małżeństwo | Maria Gaszyńska (od 15 sierpnia 1908) |
| Ordery | |
| Polska | Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1936) |
| Zagraniczne | Krzyż Wielki Orderu św. Sawy (Jugosławia) |
Antoni Bogucki był prawnikiem i działaczem publicznym, który łączył praktykę adwokacką z pracą wykładowcy oraz służbą publiczną w międzywojennej Polsce. Jego aktywność obejmowała pracę w sądownictwie, nauczanie prawa wojskowego oraz udział w życiu parlamentarnym.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 18 lipca 1880 roku w Warszawie jako syn Jana i Sabiny z Regińskich. Kształcił się w siedleckim gimnazjum, a studia prawnicze ukończył na Wydziale Prawnym Uniwersytetu w Odessie w 1906 roku. Od 1902 roku brał udział w tajnym nauczaniu w Warszawie. W 1908 roku zawarł związek małżeński z Marią Gaszyńską.
W 1936 roku przeniósł się do Sosnowca, gdzie kontynuował pracę zawodową jako notariusz. Zmarł tam 5 sierpnia 1956 roku.
Kariera zawodowa i działalność publiczna
Od 1907 roku działał w polskim wymiarze sprawiedliwości, a następnie praktykował w adwokaturze warszawskiej. Równolegle wykładał historię w szkołach średnich oraz na wyższych kursach handlowych. W latach 1919–1923 prowadził zajęcia z prawa w Szkole Sztabu Generalnego, która od 1922 funkcjonowała jako Wyższa Szkoła Wojennej w Warszawie.
W 1928 roku został wybrany na członka Trybunału Stanu. Pełnił funkcję wiceprezesa Naczelnej Rady Adwokackiej. Był też zaangażowany w organizacje społeczne — założył i do 1936 roku kierował Związkiem Stowarzyszeń Przyjaciół Wielkiej Warszawy.
W polityce reprezentował Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem: w latach 1930–1935 sprawował mandat senatora III kadencji, a od 9 grudnia 1930 pełnił urząd wicemarszałka Senatu. W 1930 roku figurował również jako skarbnik Partii Pracy.
Ordery i odznaczenia
Za działalność publiczną otrzymał wyróżnienia państwowe i zagraniczne. Otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski 11 listopada 1936 roku. Był też odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu św. Sawy przyznanym przez Jugosławię.
