Stefan Witold Fedorko — harcmistrz ZHP i dyrektor szkoły

Stefan Witold Fedorko był harcmistrzem ZHP, członkiem Szarych Szeregów oraz działaczem oświatowym, który przez dziesięć lat kierował szkołą zawodową w Sosnowcu.

Jaką rolę pełnił w czasie wojny?

W okresie II wojny światowej był harcerzem Szarych Szeregów. Od czerwca 1942 do stycznia 1945 roku pracował w komórce wywiadowczej Inspektoratu Armii Krajowej Sosnowiec oraz pełnił służbę jako łącznik i kurier Komendy Obwodu AK Będzin.

Jak wyglądała jego ścieżka edukacyjna i wczesne lata po wojnie?

We wrześniu 1946 roku przemieścił się przez Niemcy i Włochy do Anglii. W 1947 roku ukończył tam edukację średnią i wrócił do Polski. W 1951 roku uzyskał tytuł technika mechanika w Państwowej Szkole Przemysłowej i otrzymał nakaz pracy w tej szkole jako asystent, zastępca kierownika warsztatów szkolnych oraz nauczyciel przedmiotów zawodowych. W 1952 roku zdawał egzamin na Akademię Górniczo-Hutniczą, ale nie został przyjęty z powodu pochodzenia społecznego. Później uzupełniał wykształcenie: dyplom Studium Nauczycielskiego w 1964 roku, wyższe studia zawodowe w 1972 roku oraz studia magisterskie na Politechnice Śląskiej w 1976 roku, uzyskując tytuł magistra inżyniera metalurga.

Jak przebiegała jego praca w szkolnictwie?

W latach 1951–1963 pracował w Państwowej Szkole Przemysłowej jako asystent i nauczyciel. W kolejnych latach, 1963–1974, był nauczycielem i kierownikiem wydziału w Technikum Energetycznym. W 1974 roku objął stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Hutniczo-Mechanicznych w Sosnowcu i kierował tą placówką do 1984 roku. Szkoła obejmowała 5-letnie technikum, 3-letnie policealne studium zawodowe, liceum zawodowe oraz zasadniczą szkołę zawodową przyzakładową, łącznie około 580 uczniów.

Pod jego kierownictwem placówka przeszła modernizację sal lekcyjnych i procesów dydaktyczno-wychowawczych. W 1978 roku w murach szkoły odbyła się konferencja około 180 dyrektorów szkół zawodowych, zorganizowana przez Kuratorium Oświaty i Wychowania w Katowicach. Szkoła zdobywała wysokie miejsca we współzawodnictwach i wyróżnienia, między innymi w honorowym krwiodawstwie oraz w krajowych rankingach drużyn sanitarno-obronnych i komend OHP.

Po dwóch zawałach serca przeszedł na emeryturę w 1984 roku. Przez następne trzy lata pracował w niepełnym wymiarze godzin jako nauczyciel w Technikum Elektronicznym.

Jaką działalność społeczną i organizacyjną prowadził?

Z ZHP był związany od 1935 roku. Po wojnie pełnił obowiązki drużynowego, a po wznowieniu działalności ZHP po 1957 roku był zastępcą komendanta hufca i szczepowym w Technikum Energetycznym. Później pracował w pionie kontrolno-rewizyjnym na szczeblu chorągwi katowickiej ZHP w stopniu harcmistrza.

Był członkiem PZPR w latach 1962–1984; pełnił niskie funkcje w pionie podstawowym i przez kilka lat przewodniczył komisji kontroli. W latach 1973–1988 zasiadał w Miejskiej Radzie Narodowej, a w kolejnych dwóch kadencjach wchodził w skład prezydium MRN jako przewodniczący komisji oświaty, wychowania i kultury. Z tytułu działalności w Armii Krajowej należał do ZBoWiD w Kole Katowice-Śródmieście, gdzie w latach 1992–1994 pełnił funkcje sekretarza i wiceprezesa Koła.

Jakie otrzymał odznaczenia?

Wyróżnienia nadane mu za działalność zawodową i społeczną obejmują m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Armii Krajowej, Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz medale i odznaki związane z pracą w ZHP i honorowym krwiodawstwem. Otrzymał także Odznakę "Zasłużony Nauczyciel PRL" w 1986 roku i dwie nagrody Ministra.

Zmarł w 1998 roku.