| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Jerzy Dmochowski |
| Urodzenie | 21 sierpnia 1902, Sielce |
| Zgon | 13 września 1969, Szczecin |
| Zawód | Profesor nauk rolniczych, fizjolog roślin |
| Wykształcenie i stopnie | |
| Uczelnia | Uniwersytet Poznański |
| Stopnie | inż. (1926); mgr inż. (1927); dr nauk rolniczych (1933); prof. nadzw. (1965) |
| Funkcje | |
| Instytucja | Wyższa Szkoła Rolnicza w Szczecinie |
| Stanowiska | Kierownik Katedry Fizjologii Roślin; prorektor ds. nauczania (1955–1959); dziekan Wydziału Rolniczego (1962–1967); rektor (1967–1969) |
Jerzy Dmochowski był polskim uczonym zajmującym się fizjologią roślin, związanym z Uniwersytetem Poznańskim i później z Wyższą Szkołą Rolniczą w Szczecinie. Jego praca naukowa obejmowała badania nad przemianami tłuszczu w nasionach i drzewach oraz zagadnienia nawożenia.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w wielodzietnej rodzinie inteligenckiej o tradycjach górniczych. Do szkoły średniej uczęszczał w Sosnowcu. Po maturze podjął studia rolnicze na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie od trzeciego roku pracował najpierw jako zastępca asystenta, a następnie jako młodszy i starszy asystent oraz adiunkt w Katedrze Fizjologii Roślin.
Dyplom inżyniera otrzymał w 1926 roku, rok później uzyskał tytuł magistra inżyniera rolnictwa. Stopień doktora nauk rolniczych obronił w 1933 na podstawie rozprawy „Przemiany tłuszczu w niektórych nasionach i drzewach”, której promotorem był prof. Bronisław Niklewski.
Wczesna działalność zawodowa i okres wojenny
Jako asystent współpracował z Wielkopolskim Związkiem Kół Doświadczalnych w Poznaniu jako instruktor-kierownik, przyczyniając się do wyprodukowania wysokokwalifikowanego jęczmienia browarnego. W latach 1928–1930 uczył nawożenia i doświadczalnictwa w Szkole Rolnej w Środzie Wielkopolskiej. W okresie 1937–1939 pełnił funkcję naczelnika Wydziału Produkcji Roślinnej w Wielkopolskiej Izbie Rolniczej.
Podczas II wojny światowej zajmował się tajnym nauczaniem oraz pracował jako nauczyciel w szkołach średnich.
Praca w Szczecinie i pełnione funkcje uczelniane
W 1955 został powołany do nowo utworzonej Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie. Zorganizował tam Katedrę Fizjologii Roślin i objął jej kierownictwo. W uczelni pełnił funkcje prorektora ds. nauczania i wychowania w latach 1955–1959, następnie był prodziekanem (1961–1962) i dziekanem Wydziału Rolniczego (1962–1967).
W latach 1967–1969 sprawował urząd rektora Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie. Zmarł nagle 13 września 1969 roku; uroczysty pogrzeb odbył się 17 września 1969 na szczecińskim Cmentarzu Centralnym, gdzie został pochowany (kwatera 38D/6/10).
Dorobek naukowy
Opublikował 53 prac naukowych z zakresu fizjologii roślin i nawożenia oraz przygotował pięć podręczników akademickich. W ramach pracy naukowej wypromował trzech doktorów. Jego rozprawa doktorska z 1933 roku dotyczyła przemian tłuszczu w nasionach i drzewach.
Jakie otrzymał odznaczenia?
Otrzymał następujące wyróżnienia:
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi
- Odznaka Zasłużonego Nauczyciela PRL
- Złoty Gryf Pomorski
- Odznaka Zasłużonego dla Ziemi Koszalińskiej
