| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Urodzony | 31 lipca 1911 |
| Miejsce urodzenia | brak danych |
| Zmarł | 26 stycznia 1987 |
| Rola i funkcje | |
| Zawód | dyplomata, malarz, kolekcjoner, żołnierz |
| Ambasador | Holandia (1951–1957); Wietnam Północny (1960–1963); Jugosławia (1967–1971) |
| Życie prywatne i pochówek | |
| Małżonka | Krystyna (1911–2001) |
| Dzieci | Krzysztof (ur. 1948) |
| Pochówek | Cmentarz Wojskowy na Powązkach, kwatera B 3-2-10 |
| Odznaczenia | |
| Ordery | Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1964); Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (20 lipca 1954); Złoty Krzyż Zasługi (19 lipca 1946) |
Tadeusz Findziński łączył karierę dyplomatyczną z działalnością artystyczną i kolekcjonerską. Był też żołnierzem ruchu oporu w czasie okupacji i więźniem obozu koncentracyjnego.
Życiorys i działalność przed i podczas wojny
W 1930 ukończył III Liceum Ogólnokształcące w Sosnowcu. Studiował architekturę na Politechnice Warszawskiej oraz kształcił się na Akademii Sztuk Pięknych. W czasie okupacji działał w Gwardii Ludowej pod pseudonimem „Olek”.
Pełnił funkcję pomocnika Szefa Sztabu w stopniu podporucznika. Brał udział w zamachu na „Café Club” w 1942. Wchodził w kierownictwo Polskiej Partii Robotniczej oraz Polskiego Komitetu Antyfaszystowskiego. Został osadzony w obozie koncentracyjnym Buchenwald i należał do obozowego ruchu oporu.
Praca w dyplomacji po 1945 roku
W 1945 rozpoczął służbę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Około 1949 pełnił obowiązki chargé d’affaires w Rumunii. Następnie został powołany na stanowiska ambasadora.
Był ambasadorem w Holandii w latach 1951–1957. W latach 1960–1963 kierował placówką w Hanoi jako ambasador w Wietnamie Północnym. W latach 1967–1971 reprezentował Polskę jako ambasador w Socjalistycznej Federacyjnej Republice Jugosławii. Należał do koła Polskiego Związku Łowieckiego w MSZ.
Działalność artystyczna i kolekcjonerska podczas pracy w Wietnamie
Podczas służby w Wietnamie Północnym stworzył setki prac — portretów, scen rodzajowych, aktów i pejzaży. Wykonywał rysunki i pastele oraz, prawdopodobnie jako jedyny polski artysta, malował sztalugowo laką, techniką spotykaną w Wietnamie.
Równocześnie gromadził sztukę wietnamską, zwłaszcza ceramikę, drzeworyty i tkaniny. Jego zbiór liczył niemal dwieście okazów obejmujących około dwóch tysięcy lat historii sztuki. Kolekcja została przekazana Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie w 2008 roku.
Odznaczenia, rodzina i pochówek
Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi 19 lipca 1946 „za gorliwą i wydajną pracę”. 20 lipca 1954 nadano mu Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie służby zagranicznej”. W 1964 otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.
Był mężem Krystyny (1911–2001) i ojcem malarza Krzysztofa (ur. 1948). Zmarł 26 stycznia 1987. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, kwatera B 3-2-10.
