Ludomir Cieśliński — inżynier i oficer Legionów

Ludomir Cieśliński działał zawodowo jako inżynier chemik i angażował się w ruchy socjalistyczne oraz niepodległościowe. Przed I wojną światową pełnił funkcję naczelnika „Sokoła” w Sosnowcu, a w 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich.

Życiorys i wykształcenie

Urodził się 30 czerwca 1878 roku jako syn Stanisława i Bronisławy; miejsce urodzenia podawane jest jako Płock lub Piotrków Trybunalski. Studiował chemię na Politechnice Drezdeńskiej, gdzie uzyskał dyplom inżyniera chemika. W pierwszych latach XX wieku pracował kolejno w kopalni galmanu w Bolesławcu, jako zawiadowca w walcowni blachy cynkowej „Emma” w Sosnowcu oraz w zakładach górniczych w Sierszy.

Działalność społeczna przed wojną

Od 1905 roku należał do organizacji „Sokół”. Przed wybuchem wojny sprawował funkcję naczelnika „Sokoła” w Sosnowcu. Jego działalność łączyła zaangażowanie środowisk robotniczych i wychowanie fizyczne członków organizacji.

Służba w Legionach i okoliczności śmierci

Po wybuchu I wojny światowej, na czele zorganizowanej w Sierszy 7 Polowej Drużyny, udał się do Krakowa i został przydzielony do 2 pułku piechoty. 27 września 1914 roku mianowano go porucznikiem i powierzono mu dowództwo 8 kompanii. Z 2 pułkiem wyruszył na front karpacki 30 września 1914 roku.

13 listopada 1914 roku otrzymał pochwałę za dzielne zachowanie się w dotychczasowych bitwach, ze szczególnym uwzględnieniem działań z 29 października 1914 roku. Zginął 12 lub 13 grudnia 1914 roku podczas nocnej wyprawy II i III baonu dowodzonej przez pułkownika Zielińskiego na wzgórza Fenyres i Vizköz na południe od Uppony lub w okolicach Ökörmeza.

Ordery i odznaczenia

Pośmiertnie uhonorowano go Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7029, nadanym 17 maja 1922 roku. Otrzymał także pośmiertnie Krzyż Niepodległości, nadany 12 maja 1931 roku „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.